Nam cupide conculcatur nimis ante metutum

Nam cupide conculcatur nimis ante metutum

Vitae socia virtus; mortis comes gloria est

Mens immota manet, lacrimae volvuntur inanes

Animula vagula blandula

Quid alii faciant, ipsi viderint!

Donec eris sospes (felix), multos numerabis amicos, // |tempora si fuerint nubila, solus eris

Quod licet Iovi, non licet bovi

Corpus delicti

Feriae

Bona fama in tenebris proprium splendorem obtinet

Quod vides perisse, perditum ducas

s.l. = |Sine loco

Quidquid futurum est summum, ab imo nascitur

Verberat nos et lacerat fortuna? Patiamur!

Libros lege! Quae legeris, memento!

Omnibus bonis expedit salvam esse rem publicam

Homo sapiens

Truditur dies die, novaeque pergunt interire lunae

Di, talem casum!

Furiosi nulla voluntas est

Acti labores iucundi


Menu

Prorsus credibile, quia ineptum
Virtuti in bello
Neque ulla est, aut magno aut parvo, leti fuga
Tempus omnia vulnera sanat
Homo in adiutorium mutuum genitus est, ira in exitium
Philosophia bonum consilium est
Argumenti causa
Pluris est oculatus testis unus, quam auriti decem
Ipse licet venias, musis comitatus, Homere, // si nihil attuleris, ibis, Homere, foras
Quod erat demonstrandum
Virtus post nummos
Virtus mihi in astra et ipsos fecit ad superos iter
Diogenis dolium
Via facti
Navem agere ignarus navis timet
Tempus nostrum est
Quod latet, ignotum est, ignoti nulla cupido
Gradus ad Parnassum
Nec sine te nec tecum vivere possum
Manibus puris