Homo homini monstrum

Homo homini monstrum

Tuta timens

Quo semel est imbuta recens, |servabit odorem testa diu

Post tres saepe dies vilescit piscis et hospes

Homo longus raro sapiens

Ferox gens nullam vitam rati sine armis esse

Ut absolveris, ignosce

Patrimonium sancti Petri

Longe fugit, quisquis suos fugit

Existimemus eos, qui rempublicam suis consiliis aut laboribus aut auxerint, aut defenderint aut servarint, esse immortalem gloriam conscuturos

Quid nunc?

Dolor animi morbus multo gravior est quam corporis

Eritis sicut dii scientes bonum et malum

Multos saepe viros nullis maioribus ortos // et vixisse probos amplis et honoribus auctos

Sine me, liber, ibis in Urbem

Beneficium latronis non occidere

Homo est animal mortale

Umbram suam metuere

Licet superbus ambules pecunia, fortuna non mutat genus

Ad nocendum potentes sumus

Praesumptio iuris


Menu

Beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiam, quoniam ipsorum est regnum caelorum
Ad imperatorem palatia pertinere, ad sacerdotem ecclesia
Salus populi suprema lex (esto)
Panem quaeramus aratro!
Proles sine matre creata
Homo longus raro sapiens
Materiam superabat opus
Quare si pace frui volumus, bellum gerendum est?
Scriptorum chorus omnis amat nemus et fugit urbes
Erranti ignoscendum est
Hodie mihi, cras tibi
Dies Dominica
Ut exeam melior
Virtuti et merito
Usque ad nostram memoriam
Homo oeconomicus
Notoria non egent probatione
Risum teneatis, amici?
Doctor utriusque (iuris)
Amen? sed tamen!